Rijtest Hyundai Tucson Hybrid

Rijtest Hyundai Tucson Hybrid

27 mei 2021 Uit Door Arnold

Evolutionaire ontwikkeling, daar doet Hyundai momenteel niet aan. Revolutie, op het gebied van techniek en design, heeft Hyundai een reuzevoorsprong gegeven op concurrenten die de Zuid-Koreanen zagen naderen. Nu zien ze de nieuwe Hyundai Tucson zelfs met gezwinde spoed van zich wegrijden. Met de Tucson in Premium-uitvoering rijdt Hyundai zelfs Lexus-territorium binnen.

Er valt veel te vertellen over de nieuwe Hyundai Tucson, zoveel zelfs dat het lezen van de perspresentatie ongeveer een halve werkdag in beslag neemt. De enorme hoeveelheid veiligheidstechniek is indrukwekkend en over het exterieur- en interieurdesign valt ook een avondvullend programma te maken. De eerste kilometers in de Hyundai Tucson waren enigszins overweldigend, maar dat veranderde al snel in een gevoel van vertrouwen. De Tucson is een auto waarvoor het gezegde ‘Het geheel is meer dan de som der delen’ opgaat. Alle techniek is zo doordacht ontworpen en geïntegreerd dat het nagenoeg perfect werkt. Maar laten we bij het begin beginnen: het exterieurdesign.

Vier generaties, zeven miljoen Tucsons

De Hyundai Tucson verscheen in 2004, na vijf jaar werd deze opgevolgd door de tweede modelserie die wij in Europa als ix35 kennen. De derde generatie verscheen in 2015 en dat is het uitgaande model die we weer als Tucson kennen. Wereldwijd verkocht Hyundai al 7 miljoen Tucsons, waarvan anderhalf miljoen in Europa. De stap van de eerste generatie naar de tweede generatie was een flinke evolutie. De overgang van nummer drie naar de huidige is een revolutie. Het is duidelijk dat Hyundai van meet af aan heeft ingezet op een enorme stap voorwaarts waarbij de volledige research & development-capaciteit is aangewend. En het resultaat maakt in veel opzichten grote indruk. Dé partytrick van de Hyundai Tucson numero 4 zijn de verlichtingsunits in het front.

Plaatwerkorigami

Parametric Dynamics noemt Hyundai de vormtaal van de Tucson, een repeterend patroon van complexe geometrische vormen die in elk detail van het exterieur terugkomen. Een soort van origami met plaatwerk, zij het dat veel rechte, scherpe lijnen een consequente afgeronde vorm hebben. De zwarte lakkleur van de testauto tempert de uitbundigheid van het plaatwerk, maar het vergroot het verrassingseffect van de Parametric Hidden Lights die dienst doen als dagrijverlichting. De contouren van de DRL’s volgen die van een conventionele koplamp – die bij de Tucson in de hoeken van de bumper geïntegreerd zijn – en sluiten naadloos aan op het ontwerp van de grille. Zodra de auto gestart wordt lichten de DRL’s op, en dat zorgt anno 2021 voor opengesperde ogen bij passanten. Het is een aandachttrekker van jewelste, als een DeLorean die in de jaren ’50 opdoemt. Bij uitgeschakelde DRL’s gaan de lichtunits volledig op in het ontwerp van de grille.

Herkenbare achterzijde

De achterlichten bestaan uit een verlichte horizontale lijn en twee verticale strepen links en rechts, de vorm en layout is zo anders dan we gewend zijn, dat de Tucson in het donker zeer herkenbaar is. Ook het geïntegreerde merklogo in de achterruit is leuke vondst, bovendien is dat productietechnisch niet de goedkoopste of makkelijkste oplossing. Doordat de achteruitwisser in de spoiler geïntegreerd is, heeft de achterzijde een heel rustig en markant aanzien.

Pagina's: 1 2 3