Rijtest Kia EV2

De opkomst van de elektrische auto heeft een opmerkelijke groei doorgemaakt, die begon bij middelgrote en grote modellen en doorgroeide tot de compacte klassen. Opvallend genoeg was de kleinste klasse als laatste aan de beurt. Geen van de bekende automerken, Kia incluis, gaf de hoogste prioriteit aan de compacte modellen, terwijl de Chinese fabrikanten wel EV’s in dat segment aanbieden. De verwachting was dan ook dat de grote autofabrikanten hier hun kansen hadden laten liggen en dat de winst naar China zou gaan. En toen kwam Kia met de EV2, een compacte EV van een fabrikant die al een decennium vooraan loopt met elektrische auto’s. De EV2 laat zien waarom Kia’s EV’s zo ontzettend goed verkopen, en dat de verkoopwinst in het B-segment wel eens heel snel naar Kia kan gaan.

Bij de ontwikkeling van de EV2 lijken vooral de kwaliteiten centraal te hebben gestaan die je als automobilist niet altijd goed op waarde schat: comfort, ruimte, gebruiksgemak en een doordachte uitrusting. Substance over style, zogezegd. Indrukwekkende technische specificaties speelden bij de ontwikkeling niet de hoofdrol, al hebben het compacte formaat en het relatief lage gewicht een prettige bijkomstigheid die verder gaat dan praktisch gemak alleen. De EV2 blijkt namelijk ook verrassend leuk om te rijden.

Duidelijk een Kia

Aan zijn uiterlijk zal het in ieder geval niet liggen, want de EV2 is direct herkenbaar als een Kia en heeft tegelijk voldoende eigen karakter en designkenmerken om zich van zijn grotere familieleden te onderscheiden. De uitgesproken lijnen, brede uitstraling en wielen op de hoeken van de carrosserie geven hem een stevige houding, terwijl achter die stoere buitenkant een verrassend ruim en doordacht interieur schuilgaat. Ook in het dagelijks gebruik biedt de vormgeving voordelen, doordat vanaf de bestuurdersstoel goed te zien is waar de motorkap ophoudt en de lijn van de achterste wielkasten helpt om de achterkant in te schatten. Samen met de grote buitenspiegels en relatief smalle voorste dakstijlen levert dat een goed zicht rondom op, al beperken de vrij brede achterste dakstijlen het zicht schuin naar achteren enigszins. Dankzij de korte carrosserie laat de EV2 zich bovendien gemakkelijk manoeuvreren, waardoor ook minder ervaren bestuurders zich er snel in thuis zullen voelen. De getste GT-Line heeft een fraaie around-view monitor die de auto in helikopter-view laat zien bij het manoeuvreren, maar deze optie heb je eigenlijk niet nodig in de EV2.

Een detail dat tijdens de regenachtige testdagen bijzonder goed van pas komt, is de achterruitwisser, die onder de dakspoiler verborgen zit en daardoor minder vuil verzamelt dan een exemplaar onderaan de ruit. Bij de eerste beweging wordt zo niet meteen een laag vuil over het glas uitgesmeerd, terwijl de wisser groot genoeg is om een behoorlijk deel van de achterruit schoon te houden en ook bij slecht weer goed zicht naar achteren te bieden. Goed gedaan Kia!

Slim omgaan met de ruimte

Kia heeft de beschikbare interieurruimte goed benut, met een vrij rechtopstaand dashboard dat van de voorruit tot aan de beeldschermen relatief kort is en een indeling zonder hoge middenconsole. Dat maakt de EV2 voorin erg ruim en het geeft de inzittenden veel bewegingsvrijheid, al heeft de ver naar voren doorlopende dakrand ook een keerzijde: sta je vooraan bij een hoog geplaatst verkeerslicht, dan moet je soms naar voren leunen om het licht te kunnen zien. Een probleem dat Suzuki Swift-rijders vast herkennen.

De voorstoelen zijn opvallend breed voor een auto van dit formaat, waarbij de vlakke deurpanelen en smalle middenconsole ruimte vrijmaken op de plekken waar je daar als inzittende iets aan hebt. De zitting biedt goede ondersteuning en heeft een relatief breed middendeel van 37 centimeter, terwijl de zachte hoofdsteunen wat mij betreft tot de prettigste in de autowereld behoren. Ze nodigen uit om je hoofd er daadwerkelijk tegenaan te leggen, wat ook op langere ritten bijdraagt aan het comfort. De geteste GT-line heeft elektrisch verstelbare voorstoelen, stoelgeheugen en zowel stoelverwarming als stoelventilatie, waarbij die laatste voorziening bijzonder is voor dit segment. Maar die luxe blijft wel voorbehouden aan de hogere uitvoeringen. De bediening voor de stoel- en stuurverwarming zit in de deur, terwijl de smalle console tussen de stoelen plaats biedt aan onder meer een telefoon en de knoppen voor de parkeerhulpen en around-view camera.

Ook achterin merk je de voordelen van de slimme indeling, met een grote deuropening die het in- en uitstappen gemakkelijk maakt en een zitpositie die wat hoger is dan voorin. Met mijn lengte van 1,75 meter is achter mijn eigen rijpositie voldoende been- en hoofdruimte beschikbaar en passen de voeten onder de voorstoel. Zelfs met het schuifdak van de testauto, waarvan het mechanisme wat ruimte in het plafond inneemt, blijft er een riante hoofdruimte over. Ook de hoek van de achterbank en de rugleuning is prettig, al is de zitting aan de korte kant en zullen langere inzittenden daardoor mogelijk wat ondersteuning onder de bovenbenen missen. Daar staat tegenover dat de relatief hoge zitpositie en de grote, vrij rechte zijruiten achterpassagiers goed zicht naar buiten bieden. Ook kinderen zitten hierdoor niet diep weggestopt en kunnen tussen de hoofdsteunen van de voorstoelen door naar voren kijken.

De zwarte bekleding maakt het interieur van de testauto vrij donker, waarbij lichtere delen in het kunstleer voor wat afwisseling zorgen. Achterpassagiers hebben aan de zijkant van beide voorstoelen een USB-C-aansluiting, met volgens Kia een vermogen van 100 watt, terwijl de aanwezigheid van luchtroosters achterin afhankelijk is van de uitvoering. Op de GT-line zijn die aanwezig.

Vertrouwde en doordachte bediening

Wie eerder in een recente Kia heeft gezeten, zal veel herkennen in het dashboard van de EV2, waar de schermen naast elkaar in een horizontale opstelling liggen en het infotainmentsysteem een overzichtelijke grafische indeling heeft. Wat mij betreft behoort de bediening tot de beste die momenteel verkrijgbaar is, doordat functies logisch zijn ondergebracht en een zoekfunctie helpt om een instelling of bestemming te vinden. Iedere autofabrikant kan dit systeem als voorbeeld nemen.

Het gebruiksgemak blijft gelukkig niet beperkt tot de schermen, want voor de klimaatregeling zijn fysieke knoppen aanwezig, net als voor de ramen en spiegels, terwijl achter het stuur gewone hendels voor onder meer de verlichting zitten. De automatische klimaatregeling werkt bovendien prettig en houdt het interieur comfortabel zonder dat je de ingestelde temperatuur voortdurend hoeft bij te stellen. Het kleine scherm voor de klimaatregeling, tussen het instrumentenpaneel en het centrale scherm, wordt vanuit mijn zitpositie gedeeltelijk door het stuur afgedekt. Kia heeft daarvoor een handige oplossing bedacht: via een pijltje is de informatie ook op het centrale scherm weer te geven, waar die wel goed zichtbaar is. De rijrichtingselector aan de stuurkolom vraagt aanvankelijk wat meer gewenning, vooral doordat ook de startknop daarin is ondergebracht, maar na een paar dagen voelt die plaats vertrouwd.Met de flippers achter het stuur is de mate van regeneratief remmen in te stellen, terwijl de i-pedal-functie het mogelijk maakt om de auto bij het loslaten van het stroompedaal tot stilstand te laten komen en stil te laten staan. Tijdens het manoeuvreren is het vervolgens handig dat je de rijrichting kunt veranderen zonder eerst het rempedaal in te trappen.

Bagageruimte met een kanttekening

De EV2 is verkrijgbaar met vier of vijf zitplaatsen, waarbij de geteste vijfzitter een bagageruimte van 321 liter heeft en Kia voor de vierzitsuitvoering maximaal 400 liter opgeeft. Met de achterbank neergeklapt groeit de inhoud tot 1.201 liter. De laadvloer ligt op gelijke hoogte met de opening, wat het in- en uitladen gemakkelijk maakt, en daaronder bevindt zich nog een flinke opbergruimte. In de testauto ontbreekt alleen de mogelijkheid om de vloer lager te leggen, zodat je de vloerplaat moet verwijderen en elders moet opbergen wanneer je de volledige hoogte wilt benutten. Een verstelbare vloer zou de beschikbare ruimte gemakkelijker bruikbaar maken; ik heb begrepen dat Kia aan een oplossing werkt, maar wanneer die beschikbaar komt, is nog niet bevestigd.

Twee accu’s, twee technieken

Kia biedt de EV2 aan met twee accu’s, waarvan de kleinste een capaciteit van 42,2 kWh heeft en gebruikmaakt van lithium-ijzerfosfaattechniek, meestal aangeduid als LFP. De grotere accu van 61 kWh in de testauto heeft een NMC-samenstelling, waarbij opvallend genoeg een iets lager motorvermogen hoort: 135 pk tegenover 147 pk voor de versie met de kleine accu. Volgens de tijdens de test gebruikte gegevens hebben beide uitvoeringen 250 Nm koppel en een topsnelheid van 160 km/u. Het 400-voltsysteem maakt volgens de opgave snelladen met maximaal 115 kW mogelijk, waarmee Kia geen technische grenzen opzoekt, maar voor het dagelijkse gebruik is dit laadvermogen geen bezwaar – traag is het in elk geval niet. Tijdens de laadtest zonder voorverwarming van de accu duurde het 56 minuten en 36 seconden om van 16 naar 100 procent te laden, waarbij 54,47 kWh werd afgenomen. Omdat deze meting doorloopt tot een volledig geladen accu, is het resultaat niet rechtstreeks te vergelijken met een gebruikelijke opgave voor 10 tot 80 procent.

Aan een reguliere laadpaal kan de EV2, afhankelijk van de uitvoering, met 11 of 22 kW wisselstroom laden. Wie regelmatig wil snelladen, doet er goed aan op de aanwezigheid van batterijvoorverwarming te letten, want die ontbreekt op de instapversie met de kleine accu en is vanaf een hoger uitrustingsniveau beschikbaar. Tijdens de korte testperiode kwam het snelwegverbruik uit op ongeveer 16,5 tot 17 kWh per 100 kilometer, waarbij het slechte weer onderdeel was van de testomstandigheden.

Comfortabel en verrassend leuk

In de stad voelt de EV2 zich direct thuis, met een voor deze klasse relatief groot stuurwiel en een lichte besturing die gemakkelijk manoeuvreren mogelijk maakt. Buiten de bebouwde kom blijkt de besturing goed samen te gaan met rijplezier, want op bochtige wegen laat de Kia zich nauwkeurig plaatsen en blijft de carrosserie opvallend vlak. De EV2 is relatief licht, heeft een laag zwaartepunt en een vrij grote spoorbreedte. Van alle auto’s die momenteel op de markt zijn  heeft de kleine Kia een bijna vierkante wielbasis – spoorbreedte verhouding. En dat geeft deze auto een verrassend stabiel bochtengedrag.

Ook het veercomfort maakt indruk, zeker voor een compacte elektrische auto met een korte wielbasis, doordat verkeersdrempels soepel worden verwerkt en de achteras rustig blijft. De goede geluidsisolatie draagt verder bij aan het comfort: ondanks het vele water op de weg dringt weinig bandengeluid of geluid van opspattend water uit de wielkasten door tot het interieur. Pas op snelwegsnelheid wordt wat windgeruis hoorbaar bij de buitenste bovenhoeken van de voorruit.

Welke uitvoering?

De GT-line laat zien hoeveel comfort en techniek Kia in zijn kleinste elektrische model kan onderbrengen, al hoort bij die uitgebreide uitrusting natuurlijk ook een bijpassende prijs. Voorzieningen als de around-view camera en stoelventilatie zijn prettig om te hebben, maar dankzij het goede zicht rondom en de overzichtelijke carrosserie is de EV2 ook zonder die camera gemakkelijk te gebruiken. Mijn voorkeur zou daarom uitgaan naar een van de lager gepositioneerde uitvoeringen met batterijvoorverwarming, waarmee je al veel krijgt van wat de EV2 aantrekkelijk maakt: een slim ingedeeld interieur, prettige bediening en een onderstel dat comfort met rijplezier combineert. De Kia is niet de goedkoopste elektrische auto op de markt, maar tijdens het rijden en gebruiken wordt duidelijk waar het geld naartoe is gegaan. Juist als compacte auto voor alledag is de EV2 daarmee wat mij betreft de slimste Kia EV van dit moment, zeker omdat hij niet alleen erg praktisch en comfortabel is, maar vooral ook omdat hij geweldig leuk stuurt.

14 artikel(en) « ‹ van 14 › »