{"id":8755,"date":"2022-09-08T15:26:04","date_gmt":"2022-09-08T13:26:04","guid":{"rendered":"https:\/\/carnold.nl\/?p=8755"},"modified":"2022-09-08T16:21:20","modified_gmt":"2022-09-08T14:21:20","slug":"3-000-kilometer-per-cx-30","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/carnold.nl\/en\/3-000-kilometer-per-cx-30\/","title":{"rendered":"3.000 kilometer per CX-30"},"content":{"rendered":"

De zomervakantie van 2022 zit er weer op, en deze zomer verliep de vakantie anders dan anders. Onze vaste adres was al vroeg volgeboekt, onze gezinsmobiel was niet reisklaar en we hadden een aantal binnenlandse trips gepland. Totdat we last-minute een plekje op onze vaste stek in Tirol konden krijgen. Met een mailtje was de vakantie gepland, en met een mailtje naar Mazda Nederland was ook meteen een fijne reisauto gepland. Onze Prius ruilden we voor een Mazda CX-30 e-Skyactiv X in Luxury uitvoering en met i-Activsense. Het werd de meest intensieve rijtest met een fiks weekkilometrage. De CX-30 is een erg fijne, maar bovenal veilige reisgenoot. Het i-Activsense veiligheidspakket redde de vakantie, net voordat we bijna weer thuiswaren.<\/p>\n

 <\/p>\n

Eigenlijk is onze Prius 2 een prima reiswagen, hij heeft een grote kofferbak, een ruim interieur, is flink comfortabel en vreselijk zuinig. Maar als je van een lekker potje sturen over bergwegen houdt, is de Prius de slechtst denkbare auto. De indirecte besturing zorgt op bergwegen voor een slijmbeursonsteking in je schouders en de rolneiging in bochten maakt alle inzittenden zeeziek. Bovendien is de rechtuitstabiliteit op de Autobahn niet grandioos.\u00a0 Lekker toeren in Tirol is er simpelweg niet bij. De Mazda CX-30 die we deze zomer meenemen op vakantie is een echte rijdersauto. Dat de e-Skyactiv X iets onzuiniger is dan de 1 op 22 die de Prius haalt, is iets dat we graag op de koop toe nemen. Het rijcomfort, de luxe en het rijplezier dat deze Mazda daar tegenover stelt, is zeer welkom.<\/p>\n

Bij het inladen moeten we even onze koffers opnieuw inpakken, want de kofferbak van de CX-30 slikt een koffer minder dan we gewend zijn. Toch lukt het om alle reisbagage voor een modaal gezin in de kofferbak te stouwen, alleen de opvouwbare kofferbakvloer laten we thuis zodat alles onder de hoedenplank past. We hebben een reis van exact 1.000 kilometer voor de boeg die we de heenreis in twee etappes gaan doen. Een overnachting nabij W\u00fcrzburg en de volgende dag door naar Tirol. Omdat de boerenprotesten eind Juli nog onvoorspelbaar zijn hebben we besloten om op tijd te vertrekken met het oog op files en eventueel omrijden.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Vlot, maar niet te vlot over de Autobahn<\/h2>\n

Op vrijdagochtend klokslag negen uur rijden we weg, de navigatie geeft aan dat we rond drie uur \u2019s middags bij ons hotel arriveren. Maar die aankomsttijd is ijs en weder dienende, of anno 2022 \u2018boerenprotesten en baustellen dienende\u2019. Gelukkig vinden we geen van beide op onze weg, en al na twee uurtjes rijden hobbelt de CX-30 de Oberhausen straight op. In principe zouden we flink gas kunnen geven, maar de Mazda toont een mooi verbruikscijfer in de boordcomputer: 5,2 liter per 100 kilometer. En dat is met maximale bezetting en belading. De actieve cruise control gaat op 120 kilometer per uur en we cruisen<\/em> op een redelijk drukke Autobahn Duitsland in. De CX-30 is heerlijk stil, de 186 pk sterke Skyactiv X heeft veel koppel bij lage toeren en is amper hoorbaar. Bij inhaalacties schakelt de zestraps automaat vlot terug en laat hij de motor zijn vermogen leveren. Bij hogere toerentallen is de motor hoorbaar, maar hij heeft een aangenaam, sportief geluid. Met de schakelflippers achter het stuur laat de bak zich vlot schakelen. Het is af en toe nodig om na het inhalen weer een verzet op te schakelen, omdat de motor erg gretig is bij middelhoge toerentallen. Aangezien we alle tijd hebben en omdat we het verbruik willen drukken schakel ik regelmatig een versnelling omhoog. De elektronica voelt prima aan wanneer ik wil inhalen en schakelt dan vlot een versnelling (of twee) terug, het handmatig terugschakelen is op de snelweg nauwelijks nodig.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Hoe verder, hoe zuiniger<\/h2>\n

De adaptieve cruise control werkt verfijnd, het systeem bouwt rustig de snelheid af als een langzamere voorligger genaderd wordt en gaat pas bijremmen als het echt nodig is. En als je een voorligger gaat inhalen, dan begint het systeem al tempo te maken zodra je van rijstrook wisselt. Het systeem werkt heel natuurlijk, heel \u2018menselijk\u2019 zou ik willen zeggen. Op de snelweg is de CX-30, net als de overige Mazda\u2019s, een auto die weinig aandacht vraagt. Zeker de opzet van het dashboard en de user interface<\/em> dragen daar in hoge mate aan bij. Het instrumentarium is heel overzichtelijk en duidelijk, tel daar de voorbeeldige ergonomie bij op, en je hebt een interieur dat zich moeiteloos laat doorgronden en bedienen. Dankzij DAB+ en de prima Bose geluidsinstallatie zitten we alle vier relaxed in de Mazda. We plannen wat extra pauzes om de tijd te rekken, en om vier uur \u2019s middags zijn we in ons hotel. Hoewel onze rijsnelheid flink varieerde door het vele vrachtverkeer hebben we toch 100 kilometer per uur gemiddeld kunnen rijden, daarvoor vroeg de motor slechts 5,7 liter benzine per 100 kilometer. Dat is eerlijk gezegd zuiniger dan ik verwacht had en aangezien het vakantie is zetten we deze besparing meteen om in een stukje levensvreugd. We trakteren we onszelf op een flinke ijscoupe na ons maal in het Italiaanse restaurant naast ons hotel.<\/p>\n

<\/p>\n

Dag twee, de vakantie begint echt<\/h2>\n

Dag twee begint voor ons vieren rustig met een goed hotelontbijt. De CX-30 moet echter meteen aan de bak nadat we \u2018m voltanken bij het tankstation naast ons hotel. Vanaf het tankstation is het slechts 1 kilometer rijden naar Autobahn A3 richting W\u00fcrzburg, de Mazda heeft op die afstand amper tijd om op te warmen, maar het is zaterdagochtend en het is nog rustig op de weg. Daarom doen we het de eerste snelwegkilometers rustig aan. Zodra de koelvloeistof de 90 graden heeft bereikt verhogen we het tempo tot 130 kilometer per uur en in dat tempo cruisen we verder richting M\u00fcnchen en de Oostenrijkse grens. Na 3 uurtjes rijden zien we het Wilder Kaiser-gebergte aan de horizon, dan is het nog een halfuurtje tot de Oostenrijkse grens. Bij het laatste tankstation voor de grens halen we nog gauw even een Autobahn-vignet voor Oostenrijk. Je kunt ook een digitaal vignet kopen door je kenteken te registreren, maar zo\u2019n op het raam geplakt vignet is een leuk aandenken voor het vakantiefotoboek (als je ‘m tenminste zonder scheuren weer van het raam krijgt).<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Bepakt en bezakt de bergen in – moeiteloos in de sportstand<\/h2>\n

Onze vakantiebestemming ligt in het uiterste oosten van Tirol, tien jaar geleden was het nog lang zo toeristisch niet als nu. Althans in de zomermaanden, in de winter wisten en weten veel Duitsers en Nederlanders dit stukje Tirol prima te vinden. Het hoogdal (900 \u2013 1.200 meter) is overigens ook ontdekt door autofabrikanten, er zijn veel steile wegen en de nodige leuke rijdersweggetjes. Dat is een ideale testomgeving voor nieuwe modellen, en de laatste jaren zien we regelmatig zwaar gecamoufleerde auto\u2019s rondrijden, met name aan het eind van de dag. Oostenrijk heeft veel van dit soort openbare \u2018testwegen\u2019, maar de meest populaire testomgeving bij de Grossglockner Hochalpstrasse is door de fabrikanten verlaten. Later deze week ontdekken we waarom. Onze CX-30 heeft geen moeite met de steile klim in de laatste 15 kilometer, ondanks de volle bepakking. De 240 Newtonmeter aan koppel is bij 4.000 toeren beschikbaar, maar een aanzienlijk deel van de trekkracht is al bij lage toeren voorhanden. Een typische eigenschap van een motor met compressie-ontsteking, net als diesels. De e-Skyactiv X verenigt meerdere motorkarakters in \u00e9\u00e9n \u2013 unieke \u2013 motor. Bij lage toeren heeft het blok van nature een flinke trekkracht, zonder enig gemor of gebrom trekt de motor onze zwaarbeladen CX-30 de berg op. In het middengebied (2.500 \u2013 4.500 toeren) heb je de karakteristiek van een fikse atmosferische motor: een soepele en lineaire vermogensopbouw. In het hoogste toerenbereik gedraagt de motor zich als een typische turbomotor: hij maakt gretig toeren en levert een hele pens vermogen. Let wel: de e-Skyactiv X heeft een compressor en geen turbo. Over het hele toerenbereik is de motor trillingsvrij en klinkt hij prettig, zeker vanaf 3.000 toeren heeft de motor een aangenaam geluid. En bij het rijden op constante snelheid is hij lekker stil. In een steile klim of afdaling is het raadzaam om de automaat in de Sport-stand te zetten, in de klim benut hij het vermogen (en niet zozeer het koppel) en schakelt de bak 1.500 toeren later op. Ook blijft de bak langer in dezelfde versnelling rijden, precies wat je wilt in de bergen. Bij het afdalen schakelt de bak in de Sport-stand vroeger terug zodat de motor op compressie kan afremmen. Hierbij speelt de hoge compressie van 16,3 op 1 de Mazda flink in de kaart: de auto remt uitstekend op de motor af.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

De berg roept<\/h2>\n

Aan het begin van de middag komen we aan op ons vakantieadres, de Mazda mag uitpuffen op een parkeerplekje in de schaduw. We hebben er exact 1.010 kilometer opzitten, geen probleem voor de CX-30 maar het interieur ziet er wel uit alsof het in geen maanden schoongemaakt is. Toiletbonnetjes, verpakkingen en kruimels all over the place<\/em>. Het hoort er nu eenmaal bij wanneer je urenlang met zijn vieren in een auto zit, maar het is geen excuus om in de rommel te blijven zitten. \u2019s Avonds gaan we naar de lokale wasbox om de Mazda van binnen en buiten weer toon- en leefbaar te maken.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Met de benenwagen de bergen in<\/h2>\n

De eerste paar dagen gunnen we de Mazda ook vakantie en nemen we de benenwagen. Hoe mooi de bergwegen ook zijn, de wandelroutes en bergtoppen zijn nog mooier en alleen te voet begaanbaar. Omdat de vakantie erg last-minute gepland was, hebben we geen van alleen veel wandelkilometers in de benen. Daarom beginnen we de eerste vakantiedag met een paar rustige wandelroutes. Op dag twee kriebelt het toch bij ondergetekende –der Berg ruft<\/em> \u2013 en junior en ikzelf wagen ons aan een lange bergwandeling. In zeven en een half uur klimmen we 900 meter en dalen we 1.100 meter af. Zoals altijd is de afdaling het zwaarst, maar in ons geval ook het mooist: een stukje zwarte route, moeras, bergmeren en almh\u00fctten waar ijskoud drinken in de watertrog ligt. De natuur is simpelweg ontzagwekkend. Maar wat zijn we (en onze knie\u00ebn) blij als we na ruim vier uur afdalen in de Mazda kunnen stappen. De dagen daarna had ik last van een flinke muskelkater<\/em> terwijl junior \u2019s avonds alweer lekker voetbalt met de andere gasten.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

<\/p>\n

Berglucht? Remblokken en koelvloeistof ruiken sterker…<\/h2>\n

Halverwege de vakantieweek mag de CX-30 weer aan de bak: we gaan de Grossglockner Hochalpstrasse rijden. Dat betekent eerst twee uur rijden naar Bruck an der Grossglocknerstrasse en vervolgens de pas oversteken. Het plan is om via Heilighenblut terug te rijden, via de Felberntauerntunnel. Ruim 500 kilometer rijden, maar we hebben een fijne rijmachine aan de Mazda. Helaas is het op de Hochalsptrasse druk. Te druk. Campers, onkundige bestuurders, motorfietsen, wielrenners (nou ja, bergop gaat het stapvoets) alles rijdt in een veel te laag tempo de berg op. Enkele jaren terug stonden er aanwijzingen op grote borden met rij- en schakeladviezen voor automobilisten. Die zijn weggehaald, maar ze zijn harder nodig dan ooit. Met veel te weinig toeren klimmen auto\u2019s de berg op, om van de campers nog maar te zwijgen. Stra\u00dfenw\u00e4rterhaus Piffkar is de eerste halteplaats na de eerste strecke <\/em>met een steile klim. Nog voordat we die bereiken hebben we al vijf(!) auto\u2019s zien stranden. Allemaal met de motorkap open en de geur van koelvloeistof van verre ruikbaar. De \u00d6AMTC heeft er handen vol werk aan. De rest van de klim turven we maar liefst 23 gestrande auto\u2019s, allemaal jonger dan 7 jaar, geen enkele van Aziatisch fabrikaat. En allemaal eigen schuld. Terwijl wij pauzeren onder Fuchser T\u00f6rl komen er auto\u2019s puffend en de parkeerplaats op. En stuk voor stuk met draaiende ventilator, en iedere bestuurder zet de motor meteen af zodra de auto geparkeerd is. Tja\u2026<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Het laatste stuk van de klim is het zo druk dat de toegang naar de Kaiser-Franz-Josefs- H\u00f6he gedoseerd open is. De Mazda heeft de klim probleemloos doorstaan, maar we hebben dan ook met beleid gereden \u2013 zoals iedereen hier zou moeten doen. In een lage versnelling omhoog en in dezelfde versnelling omlaag. We hebben in de transmissie in de Sport-stand gezet om hogere toerentallen langer vast te houden, en in de afdaling hebben we de remmen tijd gegund om even af te koelen. Maar ook tijdens de afdaling hebben we ons verbaasd over het totale gebrek aan gevoel voor auto\u2019s: vooral Duitsers rijden voortdurend met de voet op de rem naar beneden. De stank van verbrande remvoeringen zat ons de rest van de dag in de neus.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

<\/p>\n

Moderne auto’s met oude problemen<\/h2>\n

Het is logisch dat we geen gecamoufleerde testauto\u2019s zien op de route, het is simpelweg te druk. Maar na het zien van zoveel geklungel schiet me te binnen dat autofabrikanten hun prioriteiten wellicht ook opnieuw overwogen hebben: alle technische mis\u00e8re die we vandaag zagen zijn inherent aan moderne auto\u2019s: downsizemotoren met automatische transmissies die lage toeren aanhouden, ge\u00efsoleerde interieurs die weinig doorgeven van het wel en wee onder de motorkap en tamelijk gevoelloze besturing- en remsystemen. Alleen de EV\u2019s die we zagen rijden gingen moeiteloos naar boven en gecontroleerd naar beneden. Wat dat betreft is de komst van een volledig elektrische aandrijving een verademing; je kunt als bestuurder weinig fout doen. Aan de andere kant: als je je een beetje in je auto verdiept dan gaat het lang goed. De e-SkyActiv X doorstaat de beklimming en afdaling moeiteloos, maar ook voor \u2018onze\u2019 CX-30 geldt dat je dergelijke bergpassen wel met beleid moet aanvliegen.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

De terugreis rijden we via de Felberntauerntunnel, Mittsersil en Pass Thurn terug. Hoewel het hoogseizoen is, is het op deze route vrij rustig. We kunnen probleemloos de maximale snelheid volgen, en eindelijk kan ik een lekker potje sturen in de CX-30. Op de Bundesstrassen<\/em> in de dalen houdt de transmissie de toeren laag, in de klim en in de haarspeldbochten gebruiken we de Sportstand. Het stuurgevoel en het rijgedrag zijn geweldig \u2013 ook deze Mazda laat zien dat Jinba Ittai<\/em> geen loze term is. Je bent als bestuurder echt verbonden met de auto. Je merkt wel dat de CX-30 meer rolneiging dan een Mazda3<\/a> heeft in bochten door het hogere zwaartepunt, maar de snelheid waarmee je bochten kunt ronden is indrukwekkend. Hier verdienen ook de banden lof: de Toyo\u2019s die Mazda af fabriek monteert zijn comfortabel en hebben een laag afrolgeluid. Maar ze hebben ook ontzettend veel grip waardoor ze de CX-30 een uitgesproken karakter als rijdersauto geven.<\/p>\n

De frontradar redt de vakantie<\/h2>\n

De laatste vakantiedagen is het warm, ondanks de prima climate control aan boord beperken we onze autokilometers. Zwemmen, ijs eten, terrasjes pakken en vooral \u2019s avonds wandelen staan op het program. Zoals altijd vliegt de vakantie voorbij en een week na de heenreis zitten we alweer midden in de terugreis. De terugreis blijkt cruciaal voor een geslaagde vakantie \u2013 we proberen het rustig aan te doen, maar de toiletstaus<\/em> en overvolle rastst\u00e4tten<\/em> maken het er niet beter op. De beste remedie is om de hoofdroute te verlaten en op een rustig plekje een goede pauze te houden. Die zijn er gelukkig genoeg in Duitsland. In een slapend stadje vinden we een prima restaurantje waar je goedkoper eet dan bij een fastoodketen aan de snelweg, en waar het sanitair brandschoon is. Met een lege blaas en volle maag zoeken we de snelweg weer op, niet wetend welk onheil we daar tegenkomen.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

We zijn anderhalf uur verder als ter hoogte van Montabaur een sukkelend campertje de middelste baan opzoekt om een vrachtwagen in te halen. Op dit stukje Autobahn is er geen Tempolimit<\/em> en op de middelste- en linkerbaan ligt het tempo rond 130 kilometer per uur. Het campertje heeft niet gespiegeld en dwingt een snellere achterligger naar de linkerbaan. Daar ligt het tempo weinig hoger (goddank) maar drie auto\u2019s voor ons ontstaat een aanrijding. Het gebeurt in een oogwenk en voordat ik er van schrik zet i-Activsense een remingreep in. De CX-30 duikt in zijn veren en na enkele tientallen meters staat de Mazda stil, in de binnenspiegel zie ik onze achterligger eenzelfde noodstop maken. Het remvermogen van de Mazda is uitermate indrukwekkend, maar ook de Toyo banden verdienen hier grote lof. De schade is niet groot \u2013 wij stonden met enkele wagenlengtes achter onze voorligger stil en ook de auto\u2019s achter ons zijn bijtijds gestopt. De auto\u2019s voor ons schuiven op naar de vluchtstrook, het overige verkeer is ook tot stilstand gekomen. De aanrijdschade is gelukkig beperkt: bumperschade en een gescheurd achterlichtglas. Wij kunnen schadevrij verder, maar eerst maken we een stop om even bij te komen. Als we onze reis huiswaarts vervolgen komen we het campertje weer tegen. Nog altijd op de middelste baan met 90 kilometer per uur.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Plussen en minnen<\/h2>\n

Al met al hebben we 3.000 kilometer in een week gereden, dat betekent dat we de CX-30 behoorlijk intensief gebruikt hebben. De pluspunten van de auto zijn duidelijk, maar zijn er ook nog zaken die beter kunnen? Uiteraard, maar het zijn kleine dingen. Om te beginnen is de zitruimte achterin voor volwassenen net te beperkt voor lange ritten. Als je regelmatig met het hele gezin reist en de kids zitten flink in de groei, dan is de CX-5<\/a> een betere keuze. De climate control moest flink aan de bak, gezien de buitentemperaturen van ruim 30 graden. Het systeem varieert de snelheid van de ventilator continu, het ene moment is de luchtstroom zwak, het andere moment vrij hard. Dit konden we omzeilen door de snelheid van de blazer handmatig te regelen, maar dit is wel een punt van aandacht voor de Mazda-engineers. In het digitale deel van het instrumentarium kun je een verbruiks- en actieradiusmeter naast de snelheidsmeter oproepen. De verbruiksmeter is handig omdat deze ook het opladen (regeneratie) bij het afremmen laat zien (de e-SkyActiv X is een mild hybride), maar de actieradiusmeter toont dezelfde informatie als de brandstofmeter. Het zou mooi zijn als je op die plek een olietemperatuurmeter of oliedrukmeter had. Dat past beter bij het karakter van rijdersauto dat de CX-30 heeft. Hoewel de vakantie kort was, was \u2018ie ook krachtig. Bij thuiskomst zijn we blij dat we er weer heelhuids zijn, dat de Mazda ongeschonden gebleven is en dat we nog een keurig verbruik genoteerd hebben. Met de cruise op 140 kilometer per uur noteerde de boordcomputer 6,1 liter per 100 kilometer. Over de gehele reis van 3.000 kilometer lag het gemiddelde verbruik op 5,7 liter (!). De volgende vakantie is nog niet gepland, maar de Mazda CX-60 lijkt ons wel een geschikte kandidaat voor de volgende uitgebreide reistest. Benieuwd of de PHEV zuiniger is dan de e-SkyActiv X…<\/p>\n