{"id":8651,"date":"2022-08-17T13:54:57","date_gmt":"2022-08-17T11:54:57","guid":{"rendered":"https:\/\/carnold.nl\/?p=8651"},"modified":"2022-08-17T19:10:50","modified_gmt":"2022-08-17T17:10:50","slug":"rijtest-toyota-aygox","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/carnold.nl\/en\/rijtest-toyota-aygox\/","title":{"rendered":"Rijtest Toyota AygoX"},"content":{"rendered":"

\u2018Wie het kleine niet eert, is het grote niet weerd\u2019. Dit gezegde kun je meervoudig toepassen op de Toyota AygoX. Veel autofabrikanten hebben het A-segment verlaten vanwege de kleine winstmarges, de enig overgebleven autofabrikanten die in dit segment modellen leveren, zijn (nagenoeg) allemaal afkomstig uit Japan en Korea. De thuismarkten in deze landen hebben traditioneel een grote vraag naar kleine auto\u2019s (Kei Jidosha) en met name de Japanse merken zijn uiterst bedreven in het bouwen van kleinere auto\u2019s. Toen Toyota\u2019s alliantiepartner PSA aankondigde geen nieuwe versies van de 107 en C1 te bouwen, was de verwachting dat ook de Toyota Aygo de laatste kleine Toyota zou zijn. Verrassend genoeg liet Toyota al heel snel doorschemeren<\/a> dat de ontwikkeling van een Aygo-opvolger vergevorderd was, en vorig jaar werd de nieuwe AygoX onthuld. Mijn eerste kennismaking met de AygoX volgt direct op de test van de Lexus NX 350h<\/a>, en aangezien luxe snel went, had ik me ingesteld op enig afzien in Toyota\u2019s kleinste. Maar wie het kleine niet eert\u2026 Toch bleven de Lexus-ontwenningsverschijnselen achterwege, want de AygoX palmt je vanaf de eerste meters in.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

De AygoX (even aanwennen, de \u2018X\u2019 spreek je uit als Cross) deelt zijn bodemgroep met de Toyota Yaris, het is een aangepaste versie van Toyota\u2019s GA-B platform. Het achterste deel van de bodemgroep is uniek voor de AygoX. Van de Yaris weten we dat \u2018ie goed rijdt, reden om aan te nemen dat ook de AygoX een fijn rijdende auto is. De bestuurdersstoel staat centraal tussen de voor- en achteras, dit komt de rijbeleving zeer ten goede, maar met het oog op de packaging laat Toyota hier (bewust) wat praktische ruimte liggen. Zou de bestuurdersstoel ook maar 5 centimeter naar voren geplaatst zijn, dan zou dit een flinke winst opleveren voor de beenruimte achterin en de kofferbak, maar het adagium \u2018No more boring cars\u2019 prevaleert ook bij de allerkleinste Toyota.<\/p>\n

Run op luxe versies<\/h2>\n

De testauto is een Limited uitvoering, deze staat op enorme 18 inch velgen, en dat is uniek voor dit marktsegment. Het staat de auto ontzettend goed, maar voor het rijgedrag en comfort is het niet ideaal. Althans, dat zou je zeggen. In het geval van de AygoX blijkt dat enorm mee te vallen. Met de Limited is iets bijzonders aan de hand, naast het feit dat het de duurste uitvoering is en dat hij beperkt leverbaar was. Inderdaad: \u2018was\u2019, want hij is tot verbazing en vreugde van de importeur al lang uitverkocht. De vorige Aygo werd veel aangeschaft als een basaal vervoersmiddel, met minimale luxe om de prijs zo ver mogelijk te drukken. De nieuwe AygoX is leverbaar met ontzettend veel luxe \u2013 die allemaal standaard was op de Limited \u2013 en veiligheidssystemen (die grotendeels standaard zijn). En deze uitvoeringen blijken enorm gewild bij de Nederlandse autokoper, reden voor de importeur om een groot aantal productieplekken voor rijker uitgeruste versies in te plannen. Hieruit blijkt dat het A-segment wellicht populairder was dan menig autofabrikant had ingeschat, en dat Toyota een slimme zet geschaakt heeft om in dit marktsegment actief te blijven.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Frivoler dan de concurrenten<\/h2>\n

Wat eveneens een slimme zet is, is dat de AygoX een vlot en tamelijk frivool design heeft gekregen. Daarmee onderscheidt hij zich van de i10<\/a>, Picanto<\/a> en de Space Star<\/a>. De snoet van de AygoX doet mij sterkt denken aan de Toyota iQ, de supermini die net als de Lexus LFA als een engineering masterpiece<\/em> gezien mag worden. De achterzijde van de \u2018X\u2019 is een duidelijke verwijzing naar zijn twee voorgangers, met de volledig glazen kofferklep. In de vorm van de achterlichten is ook duidelijk de achterzijde van de laatste Aygo te herkennen. Het lijkt alsof de volledige achterzijde 1-op-1 overgenomen is van het uitgaande model, maar niets is minder waar. De achterportieren hebben gewoontegetrouw uitzetbare raampjes, aanvankelijk als kostenbesparende maatregel ingevoerd, maar in het geval van de AygoX kon Toyota niet anders. De vorm van het achterportier geeft te weinig ruimte voor een ruit die naar beneden zakt. De achterportieren lopen naar achteren uit in een puntvorm, net boven de deurgreep. Bij het openzwaaien blijkt de deur nogal eens wat langer te zijn dan je verwacht, iets om rekening mee te houden als de achterste inzittenden de deuren enthousiast openzwaaien. De puntvorm zorgt helaas niet voor een betere instap, maar hee, het is geen Lexus in President Line uitvoering.<\/p>\n

\"\"<\/a>Geen hybrides, wel een oude bekende<\/h2>\n

Omdat de AygoX zijn platform deelt met de Yaris<\/a>, zou de 1.5 driecilinder hybride ook in de AygoX moeten passen. Toyota doet dit niet vanwege de meerprijs (de AygoX zou er prijziger van worden) en omdat het accupakket lastig in te passen is in de aangepaste bodemplaat. Onder de motorkap vind je altijd een atmosferische 1.0 VVT-i motor, de bekende Daihatsu-Toyota 1KR motor die zijn betrouwbaarheid al meer dan 15 jaar bewijst. In de AygoX wordt de B52-versie gemonteerd die 72 pk (53 kW) levert bij 6.000 toeren, en een maximaal koppel van 93 Nm bij 4.000 toeren. Daarmee wordt de kleine Toyota geen snelheidsmonster, maar in de dagelijkse praktijk is het een prettig motortje waarmee je genoeg plezier kunt beleven. Zeker als je kiest voor de zeer prettig schakelende handbak, daarmee kun je het bescheiden vermogen en koppel optimaal benutten.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

<\/p>\n

Ongekend rijplezier<\/h2>\n

De rijeigenschappen zijn namelijk het sterkste punt van de AygoX, zeker in vergelijking met concurrerende auto\u2019s. Wat de afstemming van vering-demping, stuurgevoel en wegligging betreft, ligt hij ver voor op de i10, Picanto en Space Star. De AygoX werkt verkeersdrempels en snelheidsremmers adequaat weg. Waar zijn concurrenten beperkt worden door de simpele starre achteras \u2013 dan mis je een onafhankelijke wielophanging achter \u2013 blijkt deze asconstructie bij de AygoX geweldig goed zijn werk te doen. Zelfs de fikse 18 inch velgen wreken zich niet in de vorm van bonkend inveren of een reductie in stuurgevoel. Bij een rustige rijstijl is de kleine Toyota stil en comfortabel, zodra je vlotter gaat rijden (even een leuk stuurweggetje nemen) dan beloont de AygoX je met veel stuurgevoel en rijdynamiek. Echt, zoveel rijplezier met 72 pk is ongekend. Wat de AygoX mist qua vermogen maakt hij ruimschoots goed door zijn bochtengedrag en de bochtsnelheden die het onderstel toelaat. Je kunt ontzettend veel rijplezier beleven zonder ook maar een keer de maximale snelheid te overschrijden. Als we het rijgedrag en acceleratievermogen op de snelweg bekijken, dan red je prima met die 72 pk. Je moet wellicht iets verder vooruit kijken bij het invoegen op de snelweg, maar de dappere eenliter maakt zonder kabaal of trillingen vlot snelheid. En rijd je eenmaal mee met het verkeer, dan beloont hij je met een verbruik van 4,8 \u2013 4,9 liter per 100 kilometer. Of in goed Nederlands: bijna 1 op 21.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Slim interieur<\/h2>\n

Bij een vlot uiterlijk hoort een vlot innerlijk, en daar zijn de ontwerpers van Toyota in geslaagd. Ook van binnen is de AygoX frivoler gestilleerd dan zijn Koreaanse en Japanse tegenstrevers. Het fikse dashboard is opgebouwd uit betaalbare kunststoffen, door de pasvorm en bouwkwaliteit doet het gelukkig niet goedkoop aan. De beide uitstroomopeningen van de ventilatie zijn bij de Limited-versies afgewerkt met een lijst in carrosseriekleur, en her en der heeft Toyota oranje accenten aangebracht om de boel op te fleuren. Voor Yaris-rijders is het een feest van herkenning, het stuurwiel, infotainment en de kachelbediening zijn overgenomen van de grotere broer. De stoelen hebben een luxe ogend stikselpatroon gekregen, met een ruitpatroon op de zitting en rugleuning. De versnellingspook is aan de lange kant, maar die lengte is cruciaal voor het rijplezier: de pook is nooit ver weg van het stuurwiel. Bovendien schakelt de bak met de kenmerkende Japanse lichtheid, ook dat draagt bij aan het stuurmansgenot. Het instrumentarium is eenvoudig van opzet, ook in deze topuitvoering. De snelheidsmeter zit in het midden en wordt geflankeerd door een toerenteller en brandstofmeter. De toerenteller bestaat uit blokjes die in incrementen van 500 toeren de draaisnelheid van het motortje aangeven. Niet echt een precisie-instrument, maar voldoende nauwkeurig voor de doorsnee bestuurder. Ook de brandstofmeter werkt met een relatief grove schaalverdeling: in stappen van 1\/6e<\/sup>. Het centrale beeldscherm biedt gelukkig zeer gedetailleerde informatie over het verbruik, rijbereik, alle veiligheidssystemen en nog veel meer. Bij de goedkopere uitvoeringen heeft dit beeldscherm minder weergavemogelijkheden. Over de voorstoelen niets dan lof, ze bieden goed zitcomfort en goede ondersteuning, ook bij langere ritten. Ook achterin is de zitpositie beter dan verwacht, kinderen kunnen het hier lang uithouden. Voor een jong gezin dat een basale vervoersbehoefte heeft en niet op veiligheid en comfort wil inleveren, biedt de AygoX alle mogelijkheden. Oh ja: op het eerste gezicht lijkt het dat het interieur maar twee uitstroomroosters heeft voor de climate control. Bovenop het dashboard zit echter een derde rooster dat ervoor zorgt dat het gehele interieur snel wordt gekoeld of verwarmd. Door zijn positie kan dit rooster sneller dan conventionele, centraal geplaatste roosters, de achterste passagiers bereiken.<\/p>\n

\"\"<\/a>Alle waar is naar zijn geld<\/h2>\n

Het rijplezier dat de AygoX biedt is me het meest bijgebleven na de testweek, maar de kleine Toyota biedt ook belangrijke veiligheidsuitrusting. Toyota Safety Sense 2 is zelfs standaard op de AygoX en daarmee onderscheidt hij zich nog meer in het A-Segment. In mijn ervaring is Safety Sense een zeer prettig werkend systeem dat subtiel en natuurlijk werkt. De ingrepen van de stuurassistent en adaptieve cruise control zijn vloeiend en rustig, de AygoX rijdt heel \u2018menselijk\u2019 zonder ooit te suggereren dat hij volledig autonoom rijdt. Zeker voor bestuurders die wat onzeker rijden, of onzeker worden door verkeersomstandigheden (drukke snelweg, harde regen, duisternis, mist) biedt Safety Sense precies de helpende hand die nodig is om veilig en comfortabel te rijden. En nogmaals: het is standaard, ook op de \u20ac 16.950 kostende instapper. Dat is nog altijd een flink bedrag voor de modale autokoper (de prijslijst<\/a> gaat tot \u20ac 26.295), maar je krijgt wel waar voor je geld, zeker als je langere tijd met de auto wilt rijden. Tel daarbij de geringe gebruikskosten, de hoge restwaarde en tien jaar garantie op en je ziet: de nieuwe Toyota AygoX heeft veel te bieden. Niet alleen in rationeel, maar ook in emotioneel opzicht. Wat mij betreft is hij zijn geld dubbel en dwars weerd<\/em>.<\/p>\n