{"id":5947,"date":"2021-04-25T10:46:53","date_gmt":"2021-04-25T09:46:53","guid":{"rendered":"https:\/\/carnold.nl\/?p=5947"},"modified":"2021-04-25T18:02:01","modified_gmt":"2021-04-25T17:02:01","slug":"rijtest-suzuki-jimny","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/carnold.nl\/en\/rijtest-suzuki-jimny\/","title":{"rendered":"Rijtest Suzuki Jimny"},"content":{"rendered":"

Nog niet eerder reed ik een auto die zo innemend is als de Suzuki Jimny, en zelden had ik zoveel aanspraak in een testweek. De Suzuki Jimny is publieklieveling nummer een, maar achter zijn guitige ronde koplampen schuilt een zeer vaardige terreinauto die voor geen kleintje vervaard is. Een autootje dat om vele redenen respect verdient \u2013 en dat ook krijgt.<\/p>\n

<\/p>\n

Universeel inzetbaar<\/h2>\n

Laten we de elephant in the room<\/em> meteen maar wegsturen (bij Suzuki hebben ze dan ook meer met neushoorns<\/a>): de Jimny is niet ontwikkeld met het oog op emissies en verbruikscijfers. In Europa, en ons land in het bijzonder, word je dat zwaar aangerekend met een hoge belastingdruk als gevolg. Dat dreef de nieuwprijs van de Jimny dermate op dat Suzuki het autootje in Europa maar moeizaam aan de man kreeg. Suzuki bedacht een nieuwe strategie: demonteer de achterbank, plaats een afscheiding achter de voorstoelen en voila: je hebt een bedrijfsauto die op bedrijfsautokenteken rijdt. Met alle belastingvoordelen van dien. Die aanpassing werkt in de ons omringende landen, maar natuurlijk weer niet in Nederland. Bij ons is de Jimny een BPM-plichtige bedrijfsauto. Toch is er een markt voor de Jimny in Nederland, namelijk in de beroepsgroep die regelmatig op onverharde wegen en ver buiten de gebaande paden rijdt. Staatsbosbeheer, landmeters, jachtopzieners, strandjutter en relatiebemiddelingsbureaus. Op die laatste kom ik nog terug.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Stoer en bescheiden<\/h2>\n

Bij het ophalen van de Jimny kreeg ik drie disclaimers mee: 1) Het is een volwaardige terreinauto, zij het een kleine. Dat merk je op de snelweg. 2) Wees bedacht op de aanspraak die je onderweg hebt. 3) De testauto wijkt af door zijn optionele wielen met grotere velgen en terreinbanden. Ook is deze auto nog uitgevoerd als geel-kenteken uitvoering met achterbank.
\nMet die drie zaken in het achterhoofd begon mijn testweek met de Jimny. Dat het een echte terreinauto is, merk je zodra je instapt: de zit is hoog en het voelt alsof je in een Landcruiser zit. Het dashboard doet sterk denken aan dat uit de Suzuki SJ410, ook bekend als de Suzuki Samurai. De versnellingspook staat direct op de versnellingsbak en dat is te merken aan het schakelgevoel: je voelt dat de schakelgaffels en de synchromesh werken, en de arretering die de pook in de versnelling houdt, valt met een stevige, mechanische klik in positie. De bak schakelt zoals je van een Japanse auto mag verwachten: precies en met veel gevoel. Achter de versnellingspook staat de pook voor de tussenbak waarmee de vierwielaandrijving en de lage gearing ingelegd kan worden. \u00a0Omwille van de gewichtsverdeling, aanloophoek en waaddiepte ligt de K15B motor hoog in de motorruimte, dicht tegen het schutbord. Dat heeft overigens geen nadeel voor de geluidsdruk in het interieur: de motor is behoorlijk stil en doet trillingsvrij zijn werk. Het slagvolume van 1.462 cc haalt Suzuki uit een boring x slag van 74 x 85 millimeter, dat is een behoorlijk lange slag waarbij het meeste koppel bij lagere toeren geleverd wordt. Het maximale koppel is 130 Nm bij 4.000 toeren, maar al ver onder dat toerental merk je dat er voldoende trekkracht voorhanden is. Bovendien is er nog een lage gearing die de eindreductie verdubbelt.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Op de snelweg en door de tuin<\/h2>\n

De eerste 100 kilometers gaan \u2013 zoals bij elke test \u2013 over de snelweg. Maar dit keer niet naar huis, maar naar een autovriend die er een verzameling Landcruisers op na houdt. Op de snelweg valt de Jimny niet tegen, de rechtuitstabiliteit wordt wel gehinderd door de terreinbanden, korte wielbasis en de zijwindgevoeligheid, maar desalniettemin rijdt de Jimny heel behoorlijk. Bij het passeren van een vrachtwagen moet je even bedacht zijn op het wegvallen van de windluwte, maar de Jimny beweegt hooguit enkele centimeters zijwaarts, geen decimeters. Je went er snel aan. Ook het windgeruis valt alleszins mee. Meer dan in andere auto\u2019s voel je dat je rijdt en dat is \u2013 voor een bepaalde tijd \u2013 niet onplezierig. Tijdens een korte pauze bij een tankstation blijkt dat de Jimny inderdaad een bijzonder effect op mensen heeft: bij een versmalling op de parkeerplaats die vrachtwagens scheidt van personenauto\u2019s krijg ik beleefd voorrang van een andere auto. Voor mijn gevoel kwam dat doordat ik een Grote Brede Terreinauto reed, maar in werkelijkheid zal het guitige voorkomen van de Jimny de bepalende factor geweest zijn. Als ik even later weer naar de Jimny loop, staat er een gezin nieuwsgierig naar de auto te kijken en raken we in gesprek.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

De meest bijzonder ontmoeting is later op de dag, als ik met mijn Landcruiserkameraad een rondje ga rijden. Hij stelt voor om de Jimny bij kennissen te laten zien, die fervent terreinrijder zijn. Hun enthousiasme voor terreinrijden blijkt uit een tuin die ingericht is als proefterrein voor een grote verzameling Britse terreinauto\u2019s. Met de Jimny banjeren we het erf op, door het vakkundig omgeploegde gazon. Een zeer verbaasd kijkende meneer, type oud geld, hardcore Britse-terreinauto-fan, bekijkt de Jimny: \u201cLeuke wagen, mooie velgen. Heb je die gekocht?\u201d vraagt hij aan mijn autovriend. En in no-time komen er verhalen hoe de Suzuki SJ \/ Samurai indertijd respect oogstte toen \u2018gewone mensen ook gingen terreinrijden\u2019. Na de eerste testdag voel ik me een soort Forrest Gump: een aaneenschakeling van bijzondere ontmoetingen en leuke verhalen.<\/p>\n

<\/p>\n

De ideale boswachterauto<\/h2>\n

Ook voor Carnold geldt dat er voor vele zaken een eerste keer is, en in dit geval is dat terreinrijden. Een zorgvuldig uitgezette route die door bos en onverharde plattelandswegen leidt is mijn eerste voorzichtige stap naast de gebaande paden. Met een ervaren rally- en offroadrijder ga ik op pad, en de Jimny kan meteen aan de bak. De eerste kilometers leiden door een bos, waar de route met paaltjes gemarkeerd is. De terreinauto\u2019s voor me hebben moeite met de eerste de beste klim, maar de Jimny rijdt er met tweewielaandrijving overheen. Daarna volgen er een aantal krappe bochten waar elke auto behalve de Jimny moet steken. Dat zal ook de reden zijn dat Staatsbosbeheer een flink aantal Jimny\u2019s in de bedrijfsvloot heeft opgenomen. Door zijn compacte buitenformaat kan de Jimny op plaatsen komen die normaalgesproken alleen te voet bereikbaar zijn. Zodra we de bosroute verlaten volgt een trip over akkers en kleigrond. Hier blijkt de meerwaarde van de BF Goodrich banden op de fraaie Sparco velgen: andere terreinrijders hebben flink wat moeite om uit een diepe, ondergelopen doorgang te rijden. De klei in het profiel reduceert hun grip tot nul. Maar de Jimny, tot de onderzijde van de deuren in de blubber, rijdt er rustig doorheen. Na anderhalf uur is de route afgerond, de overige terreinrijders kijken zorgelijk naar hun stomende auto\u2019s en krassen in de lak, maar de Jimny is alleen maar vuil geworden. Waar de anderen een avontuur beleefden, reed de Jimny doodgemoedereerd een ritje door de prut. Terreinrijden is onthutsend gemakkelijk in deze dappere Suzuki.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Door land en stad<\/h2>\n

Ikzelf houd het liever bij rijden op verharde wegen. Wegen bestaan tenslotte langer dan auto\u2019s dus waarom zou je er naast gaan rijden? Ondanks het feit dat de Jimny een volwaardige terreinauto is, hoef je geen grote concessies te doen om met enig fatsoen over provinciale- en snelwegen te rijden. En in de stad heb je helemaal plezier van de Jimny. Door zijn compacte buitenformaat sta je niemand in de weg, zelfs de kleinste parkeerplekken zijn ruim genoeg en hij is maximaal wendbaar. In de bagageruimte heb je meer dan genoeg plek voor de wekelijkse boodschappen. De laadvloer ligt hoog en de zijwaarts openende achterdeur maakt inladen erg gemakkelijk. Suzuki levert de Jimny bovendien met dezelfde veiligheidsuitrusting die ook op andere modellen wordt geleverd: Dual Sensor Brake Support, grootlicht-assistent, rijbaanassistent, verkeersbordherkenning en slingerherkenning (Sway Warning). Dat laatste is weer gekoppeld aan het ABS en ESP waardoor de voertuigstabiliteit op de snelweg maximaal is. De Jimny mag overigens een aanhanger van 1.300 kilo trekken. Suzuki levert de Jimny met \u00e9\u00e9n uitrustingsniveau: Select. De belangrijkste comfortuitrusting bestaat uit het Suzuki audiosysteem met DAB+, cruise control, stoelverwarming en een handbediende airconditioning (de climate control op de foto\u2019s was voorbehouden aan de niet meer leverbare geel-kenteken uitvoeringen). De stoelen uit de Jimny zijn gelijk aan die uit de Ignis, ze zijn eenvoudig van opzet, maar ze zitten verbazingwekkend goed. Doordat je in de Jimny meer rechtop zit, is de zit helemaal prima.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

De Suzuki Jimny verdient een groter bestaansrecht dan hem door emissiewetgeving ontzegd is. Het is een auto die buitengewoon capabel is in het terrein, daarbuiten is het prima wagentje voor stad en land die in de Commercial uitvoering nog behoorlijk wat bagage kan meetorsen (863 liter). De grootste kracht van de Jimny is zijn stoere en tegelijkertijd innemende voorkomen. Overal waar je komt beginnen mensen een praatje met je. Als je verlegen zit om contact, of een opstapje nodig hebt naar een relatie: koop een Jimny. Deze kleine Suzuki is daarin effectiever dan welke datingapp of welk relatiebemiddelingsbureau dan ook. Als die firma\u2019s nu ook eens een vloot Jimny\u2019s kocht en relatiekandidaten op een offroadritje zou sturen, dan heb je de ideale gespreksstarter en relatietest in een. Suzuki heeft al \u2018Select\u2019 en \u2018Style\u2019 als uitrustingsniveau. De Jimny voegt daar de \u2018Sjans\u2019 aan toe. Een onverwacht, maar niet onplezierig effect.<\/p>\n