{"id":1115,"date":"2021-04-20T11:15:13","date_gmt":"2021-04-20T10:15:13","guid":{"rendered":"http:\/\/carnold.nl\/?p=1115"},"modified":"2021-04-20T10:49:33","modified_gmt":"2021-04-20T09:49:33","slug":"nissan-laurel-medalist-keizer-van-de-weg","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/carnold.nl\/en\/nissan-laurel-medalist-keizer-van-de-weg\/","title":{"rendered":"Nissan Laurel Medalist \u2013 Emperor of the Road"},"content":{"rendered":"

Een autoverzameling bekijken is leuk, maar het wordt nog leuker als je er eentje mag uitkiezen om een ritje mee te maken! Een rode C31 Laurel Hardtop Medalist, een C32 Laurel of een C32 Laurel Medalist? Welke zullen we eens kiezen? Ik besluit voor de C32 Hardtop Medalist te gaan, het is tenslotte de auto die me vorig jaar op het Youngtimer Event in Ulft was opgevallen en waarom ik nu bij Iwan Vlaar op visite ben.<\/p>\n

\"Nissan-Laurel-Medalist-Left\"<\/a><\/p>\n

(Dit artikel verscheen in 2014)<\/p>\n

Iwan opent de motorkap om de accu aan te sluiten en ik werp een blik op de motor. In het vorige artikel over deze auto vroeg ik me nog af wat er onder de kap zou liggen, en nu weet ik het dus: een zes in lijn. Een RB20E om precies te zijn. Tijdens de rondleiding door de verzameling heeft Iwan al meerdere malen opgemerkt dat Nissan ontzettend veel variaties in modellen en modeljaren heeft. Ook voor de C32-modelserie geldt dat Nissan veel variaties op een thema bood: deze Laurel Medalist wordt aangedreven door de RB20 straight six , het topmodel had de VG20 V6 onder de kap. Nissan voerde dus lijn en V-motoren binnen \u00e9\u00e9n modelserie, terwijl er van beide motorseries ook nog eens turboversies waren.<\/p>\n

\u00a0RB20E: stil, soepel en krachtig<\/h1>\n

Hoe het ook zij, de RB20 is een juweel van een motor en blinkt volgens Iwan uit door de enorme rust waarmee hij loopt. Iwan start de motor om dit te demonstreren. De motor slaat snel aan en na de het starten zoekt het motormanagement even naar het stationaire toerental. Zodra de motorolie door de galerijen is gepompt, begrijp ik wat hij bedoelt. Het blok is mechanisch ontzettend stil en loopt heel rustig en heel constant, zonder fluctuaties in het toerental. Het tikken van de servo\u2019s in de injectoren overstemt feitelijk het overige geluid. In een woord: prachtig. Even aan de gaskabel trekken resulteert in een directe respons van het blok, de RB20 maakt snel toeren. Gretig, maar gecultiveerd.<\/p>\n

\"Nissan-Laurel-Medalist-Intake\"<\/a><\/h2>\n

Tijd om te gaan rijden<\/h2>\n

Het wordt tijd om te gaan rijden en de mighty<\/em> Laurel wordt lang zijn merk- en typegenoten naar buiten gereden. Het is prachtig weer voor een ritje, dus alle vier ramen kunnen straks open voor het volle openlucht gevoel. Ik neem plaats op de passagiersstoel en laat me chauffeuren in Iwan\u2019s rijdende bordeel. Die bijnaam is treffend, want het gehele interieur is bordeauxrood. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik het prachtig vind, deze jaren \u201980 chique. De stoelen zitten voortreffelijk, zacht en uitermate comfortabel. En zo rijdt de Laurel Hardtop Medalist ook. De motor is beresterk en ontzettend soepel, het blok fluistert zachtjes op de achtergrond waardoor je in grote rust over de weg zoeft. Glooiingen in het wegdek worden gretig opgeslokt door de zachte veren, de zachte dempers laten het lange koetswerk een keer zachtjes nadeinen na elke bult. Daarna zijn veren en dempers weer klaar voor de volgende oneffenheid. Comfort met een hoofdletter C.<\/p>\n

\"Nissan-Laurel-Medalist-interior\"<\/a><\/p>\n

<\/p>\n

Verwantschap met de modale Nissans<\/h2>\n

Ik heb intussen het interieur eens goed in me opgenomen. De verwantschappen met mijn N13 (Sunny) zijn duidelijk, de ventilatieroosters, deurklinken en het instrumentarium zijn allemaal duidelijk afkomstig van dezelfde fabrikant. De Medalist gold indertijd als topmodel, maar het onderscheid zat \u2018m niet zozeer in de uitrusting, maar vooral in de afwerking. Het genoemde bordeauxrode interieur is daar een voorbeeld van, maar ook de houtimitatie en de chroomrandjes her en der vormen het belangrijkste onderscheid met zijn mindere broeders.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Optioneel was er veel luxe beschikbaar, Iwan heeft een originele folder van de Laurel en ik verbaas me over de Japanse hightech uit de jaren \u201980. Zo kon je opties als parkeersensoren achter (!) en licht- en regensensoren bestellen. Deze Laurel is zelfs uitgerust met elektrisch inklapbare buitenspiegels. Een van mijn favoriete gadgets is het dubbel-din audiosysteem. Digitale tuner, zes programmeerbare voorkeuzezenders, auto-reverse en best of all: een elektrische antenne. Die had zelfs Michael Knight niet. D\u00e9 showstopper van de Laurel Medalist zijn de voorste mistlampen. Wanneer ze uitgeschakeld zijn, worden ze keurig door een afdekkap beschermd. Bij het inschakelen klappen de afdekkappen elektrisch omhoog, zodra ze volledig geopend zijn wordt de mistlamp ingeschakeld.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Comfort met een hoofdletter C<\/h1>\n

Dan wordt \u2019t tijd dat ik zelf eens ga rijden \u2013 mijn vuurdoop in een rechtsgestuurde auto. De Laurel blijkt verassend voorspelbaar in zijn stuur- en remgedrag. Als je anticipeert op het comfortabele karakter van de auto laat de auto zich ontzettend gemakkelijk rijden. Het sturen gaat erg licht, maar de besturing is allesbehalve vaag, na \u00e9\u00e9n bocht weet je wat voor vlees je in de kuip hebt. De respons op de gaspedaalinput is wel anders dan ik verwacht had, de Laurel Medalist heeft duidelijke instructies van je gasvoet nodig om te begrijpen dat je wat vlotter wilt versnellen. Kleine bewegingen van de gasvoet resulteren in een bescheiden versnelling waarbij de automatische vierbak de toerentallen laag houdt. Als je het gaspedaal wat verder intrapt, vertrouwt de automaat op het motorkoppel om snelheid op te bouwen. Dat gaat het goed af, de noodzaak om een versnelling terug te schakelen is er pas als je snel een langzame voorligger wilt inhalen. En dan trekt de RB20E er ook flink aan. Maar de aandrijflijn is uitgelegd op een comfortabele, rustige rijstijl. Een rijstijl die je jezelf ook aanmeet in deze auto. Heerlijk zoeven zonder een gehaast gevoel.<\/p>\n

\u00a0Keizerlijk<\/h1>\n

Je voelt je ook echt king of the road, of beter gezegd: keizer van de weg in deze gelauwerde Nissan. De motorkap wordt gesierd door een heus motorkapembleem met een gestileerde laurierkrans. Favoriet detail: de zachtgroene markeerlampjes op de hoeken van de voorplecht. Majestueus.<\/p>\n

\"Nissan-Laurel-Medalist-marker<\/a><\/p>\n

Tijdens het rijden moet ik even denken aan de Toyota Crown, de gelijkenissen tussen die auto en de Laurel zijn legio, maar verschillen zijn er ook. De Crown is een auto voor een internationaal publiek, waar de Laurel Medalist echt voor de Japanse thuismarkt is ontwikkeld. De Laurel is wat excentrieker, zeker in Medalist-trim. Flaneren kan de Laurel dan ook erg goed; de bovenste ophangpunten van de gordels kunnen worden losgeklikt. Hierdoor wordt de B-stijl loze lijn niet verstoord wanneer je met alle zijramen open rijdt.<\/p>\n

\"Nissan-Laurel-Medalist-pillarless\"<\/a><\/p>\n

Gezeten op \u2013 of beter gezegd in \u2013 de bestuurdersstoel wordt je ondergedompeld in comfort en luxe. Je voelt je keizerlijk in deze Nissan Laurel Medalist. Daarom krijgt \u2018ie van keizer Carnold dan ook de opgestoken duim!<\/p>\n